آن حکیمی گفت دیدم هم تکی                                           .مثنوی معنوی.

                              در بیابان زاغ را با لک لکی                       .دفتر دوم.

در عجب ماندم‌ ، بجستم حالشان

                              تا چه قدر مشترک یابم  نشان

چون شدم نزدیک و من حیران و دنگ

                              خود بدیدم هر دوان بودند لنگ

این یک پائی بودن ،‌ دو نوع حیوون بیگانه رو با هم اونس داد .

انسانها هم هیچ وقت بدون جهت با هم رفیق و دوست نمیشن.

کما اینکه هیچوقتم بدون جهت با هم دشمن نمیشن.